Ken je het ‘handbuidel’ gebaar?

Doe even met me mee:

Duim en vingers van een hand uitstrekken en naar elkaar toebrengen in een punt. Handpalm naar boven. Beweeg je hand vanuit de pols met korte bewegingen op en neer.

Een typisch Italiaans gebaar. Toch?

Of niet?

Ik zie het Max Verstappen doen tegen Sebastiaan Vettel tijdens een Formule 1 race. Max reageert op Vettel’s heen en weer bewegende (wijs)vinger. (korte video hiervan)

In de nabeschouwing op tv bespreken ze Max’ gebaar. ‘Hij durft…’, ‘Wat een kerel’, ‘Groot gelijk’…. Kennelijk wisten alle aanwezigen wat het gebaar betekent.

Ik snap het niet. En ik vind meelachen met een grap die je niet snapt nogal dom.

Dus ik ga op zoek naar de betekenis van dat typisch Italiaanse gebaar.

Desmond Morris deed in de jaren 70 onderzoek naar handgebaren in Europa. Morris heeft de term ‘handbuidel’ bedacht en geeft er 6 betekenissen aan. Waarvan maar eentje Italiaans is.

  1. Volgens Morris betekent de Italiaanse handbuidel: Wat wil je? Wat doe je? Wat is er aan de hand? Waarom doe je zo stom?
  2. In Griekenland (Korfu) betekent het goed, mooi, uitstekend. Soms volgt er dan een kus op de vingers.
  3. In ‘naar beneden trekkende vorm’ betekent het op Malta een sarcastisch ‘goed’.
  4. In Tunesië wordt het gebruikt in het verkeer en betekent het ‘kalm aan’.
  5. In Spanje betekent de handbuidel ‘veel’.

Maar nu komt het…

6. In België (Max’ geboorteland) is de handbuidel overheersend een teken van angst.

Hoezo angst?

‘Het samenknijpen van de vingertoppen symboliseert het aantrekken van de sluitspier van een bang persoon. Als je de handbuidel licht open en dicht doet, betekent dit dat de paniek zo groot is geworden dat de sluitspier zichzelf niet meer beheersen kan’.

Hè bah.

De heen en weer bewegende wijsvinger is volgens Morris een afkeuring: Nee! Of de mildere versie: “Stouterd, dat moet je niet meer doen”.

Dus als ik het goed begrijp, zei Vettel: Stouterd, dat moet je niet meer doen!”. En Max zei (als beetje Belg):

“Ik poep in mijn broek van angst”.

Aha.

Best beleefd tegen elkaar die F1-jongens.

De volgende keer lach ik mee.

Bron: Desmond Morris, Gestures: their origine and distribution (1979)

Mijn blogs volgen? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en blijf op de hoogte. En volg me gelijk via Instagram, Twitter of LinkedIn.

Pin It on Pinterest

Share This